چرا نوجوانان عاشق BTS و کیپاپ میشوند؟
وقتی کیپاپ به دنیای نوجوانان وارد میشود؛ پشت پرده علاقه شدید به BTS چیست؟
اگر سری به شبکههای اجتماعی یا وبلاگهای هواداری کیپاپ بزنید، با انبوهی از پیامها و نظرات نوجوانانی روبهرو میشوید که با اشتیاق از خواننده یا گروه مورد علاقهشان صحبت میکنند. برای بسیاری از والدین، این حجم از علاقه و وابستگی ممکن است عجیب، نگرانکننده یا حتی غیرقابل درک باشد.
برای مثال، در یکی از وبلاگهای قدیمی هواداران ایرانی کیپاپ، نوجوانان درباره گروه BTS چنین نوشتهاند:
- «دارم براشون فنفیک مینویسم و یکی از آرزوهامه که برم کنسرتشون.»
- «دو سال از کوکی خوشم میاومد، ولی الان بیشتر به ری فکر میکنم.»
- «عشق من رپمانستره، میمیرم براش.»
- «همهشونو دوست دارم ولی بیشتر جیمین و وی رو.»
- «سه ساله این گروه رو دنبال میکنم، ولی هیچکس رو به اندازه کوکی دوست ندارم.»
شاید بعد از خواندن این جملات این سؤال برایتان پیش بیاید:
آیا این میزان علاقه طبیعی است؟
پاسخ کوتاه این است: در بسیاری از موارد بله.
چرا نوجوانان تا این حد به خوانندگان کیپاپ علاقهمند میشوند؟
دوران نوجوانی، دوره شکلگیری هویت است. نوجوان در این سن تلاش میکند پاسخ سؤال «من چه کسی هستم؟» را پیدا کند. او برای ساختن هویت خود، الگوهایی را انتخاب میکند؛ گاهی یک ورزشکار، گاهی یک بازیگر و گاهی اعضای یک گروه موسیقی مانند BTS.
این علاقه معمولاً به نوجوان کمک میکند:
- احساس تعلق به یک گروه را تجربه کند.
- دوستانی با علایق مشترک پیدا کند.
- احساسات و هیجانهای خود را بهتر بیان کند.
- انگیزه بیشتری برای یادگیری زبان، موسیقی یا هنر پیدا کند.
به همین دلیل، صرف علاقه داشتن به کیپاپ یا یک گروه موسیقی بهتنهایی نشانه مشکل نیست.
چرا برخی نوجوانان این علاقه را بسیار شدید تجربه میکنند؟
گاهی علاقه از حد معمول فراتر میرود. نوجوان ممکن است ساعتهای زیادی را صرف دنبال کردن اخبار، عکسها، ویدئوها یا تولید محتوای مرتبط کند و بخش بزرگی از دنیای ذهنی او به خواننده محبوبش اختصاص پیدا کند.
در روانشناسی به این نوع دلبستگی، رابطه شبهاجتماعی (Parasocial Relationship) گفته میشود؛ یعنی فرد احساس نزدیکی و صمیمیت با شخصی مشهور دارد، در حالی که ارتباط واقعی و دوطرفهای میان آنها وجود ندارد.
وجود چنین احساسی تا حدی طبیعی است، اما اگر باعث شود نوجوان:
- از روابط واقعی با خانواده و دوستان فاصله بگیرد،
- درس و مسئولیتهایش را نادیده بگیرد،
- یا تمام ارزشمندی خود را به این وابستگی گره بزند،
بهتر است والدین با آرامش و بدون قضاوت وضعیت را بررسی کنند.
والدین چگونه برخورد کنند؟
اولین واکنش بسیاری از والدین، ممنوع کردن موسیقی یا تمسخر علاقه فرزندشان است؛ اما این روش معمولاً نتیجه معکوس دارد.
به جای آن بهتر است:
- درباره گروه مورد علاقه فرزندتان کنجکاوی کنید.
- از او بخواهید دلیل علاقهاش را توضیح دهد.
- بدون تمسخر به صحبتهایش گوش دهید.
- برای استفاده از تلفن همراه و شبکههای اجتماعی، قوانین مشخصی تعیین کنید.
- فرصتهای متنوعی برای تجربه فعالیتهای واقعی مانند ورزش، هنر، طبیعتگردی و ارتباط با همسالان فراهم کنید.
وقتی نوجوان احساس کند والدین او را درک میکنند، احتمال گفتوگوی صمیمانه و مدیریت بهتر این علاقه بسیار بیشتر خواهد بود.
علاقه به کیپاپ؛ فرصت یا تهدید؟
پاسخ به این سؤال به میزان تعادل بستگی دارد.
اگر این علاقه در کنار درس، خانواده، روابط اجتماعی و فعالیتهای روزمره قرار داشته باشد، میتواند بخشی طبیعی از رشد نوجوان باشد. اما اگر به تنها منبع هویت، شادی یا ارزشمندی نوجوان تبدیل شود، نیاز به توجه بیشتری خواهد داشت.
هدف والدین حذف علایق فرزند نیست؛ بلکه کمک به ایجاد تعادل میان دنیای مجازی، علایق شخصی و زندگی واقعی است.
سخن پایانی
اگر پس از خواندن نظرات نوجوانان درباره BTS احساس تعجب یا نگرانی کردید، بدانید که پشت این جملات معمولاً نیازهای طبیعی دوران نوجوانی مانند هویتیابی، تعلق، هیجان و الگوپذیری قرار دارد.
مهمترین نقش والدین، ایجاد فضایی امن برای گفتوگو و شناخت دنیای نوجوان است؛ زیرا نوجوانی که احساس شنیده شدن میکند، راحتتر میتواند هیجانها و علایق خود را مدیریت کند.
