من صبا اکبری هستم؛ معمار، تسهیلگر کودک و نوجوان و طراح تجربههای یادگیری.
مسیر حرفهای من از معماری شروع شد، اما بهمرور، کودکان و شیوههای متفاوت یادگیری آنها به بخش مهمی از زندگی و کارم تبدیل شدند. امروز بیش از هر چیز، خودم را یک طراح تجربه میدانم؛ کسی که تلاش میکند فضایی امن، خلاق و پر از امکان برای کودکان بسازد تا بتوانند در آن تجربه کنند، سؤال بپرسند، کشف کنند و جهان اطرافشان را به شیوه خودشان بشناسند.
در کار با کودک، از بازی، هنر، معماری، طبیعت، قصه و ادبیات کودک کمک میگیرم؛ چون باور دارم یادگیری فقط در نشستن و شنیدن اتفاق نمیافتد. کودک باید بتواند ببیند، لمس کند، حرکت کند، خیالپردازیکند، بسازد و حتی اشتباه کند.
مسیر من ...
من مسیرم را با معماری آغاز کردم؛ با یادگیری درباره فضا، انسان و رابطهای که میان این دو شکل میگیرد. اما در ادامه، علاقهام به کودک و یادگیری باعث شد مسیر حرفهایام به سمت کار با کودکان و طراحی تجربههای کودکمحورتغییر کند.
تجربه کار با گروههای مختلف سنی، از خردسالان تا کودکان دبستانی، به من یاد داد که هر کودک جهان خودش را دارد و نمیتوان برای همه یک نسخه واحد از یادگیری پیچید.
بهعنوان تسهیلگر، با کودکان ۱ تا ۵ سال در مجموعههایی مانند مدرسه طبیعت باغ، مدرسه پرچین و هنرکده بادبادک همراه بودهام و در مقطع دبستان نیز تجربه مربیگری پایههای اول و چهارم را داشتهام. همکاری با برنامه «با من بخوان» مؤسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان، کوچیز و مجموعههای فعال در حوزه هنر، ادبیات و کودک نیز بخش دیگری از این مسیر بوده است.
در کنار کار مستقیم با کودکان، در حوزه طراحی رویداد، تولید محتوای کودک، قصهنویسی و روایتگری، طراحی بازی و تجربههای یادگیری نیز فعالیت کردهام
نگاه من...
برای من، کودک کسی نیست که باید فقط «آموزش ببیند». کودک انسانی کنجکاو، خلاق و توانمند است که میل طبیعی به کشف کردن دارد. به همین دلیل، مربی را بیشتر از آنکه انتقالدهنده پاسخهای آماده بدانم، مشاهدهگر، همراه و طراح یک محیط یادگیری میدانم.
تلاش میکنم به جای اینکه همیشه به کودک بگویم چه کاری انجام دهد، شرایطی فراهم کنم که خودش انتخاب کند، تجربه کند، سؤال بپرسد و راه خودش را پیدا کند. در این مسیر، توجه به تفاوتهای فردی، ریتم رشد هر کودک و شنیدن صدای او برایم اهمیت زیادی دارد. فکر میکنم وقتی کودک احساس امنیت و پذیرفتهشدن داشته باشد، فرصت بیشتری برای تجربه، خلاقیت و یادگیری پیدا میکند.
باور من
هر کودک مسیر منحصربهفرد خود را برای شناخت جهان دارد؛ وظیفه ما ساختن فضایی امن، الهامبخش و سرشار از امکان برای تجربه کردن این مسیر است.»
حوزه های فعالیت من
در فعالیت حرفهایام، تلاش میکنم میان حوزههای مختلفی که به آنها علاقه دارم ارتباط ایجاد کنم:
تسهیلگری و ارتباط مؤثر با کودک و نوجوان
طراحی و اجرای کارگاههای تجربهمحور
قصهگویی، قصهخوانی و بلندخوانی
طراحی بازی و فعالیت های خلاقانه
نویسندگی و تولید محتوای کودک
همچنین در زمینه فعالیتهای هنری مانند نقاشی، سفالگری و کلاژ و تولید محتوا، موشنگرافی و عکاسی نیز فعالیت و تجربه دارم.
تحصیلات و یادگیری
من دانشآموخته رشته معماری در مقطع کارشناسی هستم. در کنار تحصیلات دانشگاهی، برای شناخت عمیقتر کودک و یادگیری، در دورهها و تجربههای آموزشی مختلفی شرکت کردهام؛ از جمله:
دوره مشاهدهگری در مدرسه طبیعت کوچار
دوره بلندخوانی در مؤسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان
دوره «والد، کودک، طبیعت» در مؤسسه دوران
دوره «والد و کودک بر پایه بازیهای موسیقایی» در مؤسسه دوران
دوره «مربیهای انسانگرا» در مؤسسه کودکان دنیا
همچنین در کارگاهها و دورههای متنوعی در زمینه والد و مربی، طبیعت، بلندخوانی، بازیسازی، ادبیات کودک و طراحی تجربههای هنری و معماری برای کودکان شرکت کردهام.
چرا مدرسه ما ؟
من نمیتونم تو یه جمله خلاصهاش کنم!
چرا که در این مدت مدرسهی ما یکی از بهترین تجربههای زندگیم بوده!
من یه عالمه دوست خوب اینجا پیدا کردم که مثل یه خانواده گرم و امنن.
میتونم خودم رو اونطور که هستم بروز بدم، راجعبه احساساتم حرف بزنم و نگران قضاوت شدن نباشم.
بعضی روزها کنار هم گریه کردیم، بعضی روزها با صدای بلند قهقهه زدیم! با هم کتاب خوندیم… پرسیدیم و جواب دادیم…
از وقتی که یادم میاد اینجا همیشه چیز جدیدی برای یادگرفتن بوده و هست…