رضا فتح آبادی

مدرسه‌ی ما برای من خیلی وقت است که دیگر فقط یک محل کار نیست؛ بیشتر شبیه خانواده‌ای‌ست که در آن احساس امنیت می‌کنم. یک مأمن گرم و صمیمی که می‌توانم در آن خودم باشم، بی‌آنکه مدام نگران قضاوت شدن یا کافی نبودن باشم.

اینجا حس می‌کنم اجازه دارم «باشم»؛ با همه‌ی چیزهایی که دارم و ندارم، با قوت‌ها و ضعف‌هایم، با روزهایی که سرحال و پرانرژی‌ام و روزهایی که خسته‌ام، کم می‌آورم یا حتی خودم را گم می‌کنم.

شاید چیزی که اینجا برای من ارزشمند است، همین حسِ دیده شدن و پذیرفته شدن است؛ همین حس ساده و عمیق وجود داشتن ؛ اینکه لازم نیست برای پذیرفته شدن ، کسی جز خودت باشی

همچنین مدرسه‌ی ما برای من جایی‌ نیست که در آن، فقط کار می‌کنم؛ بخشی از خودم را زندگی می‌کنم. و شاید به همین دلیل است که اینجا برایم رنگ و بوی «خانه» گرفته است.

خانه گرم و صمیمی…💚